25 Nisan 2014 Cuma

4 yıl... { Kepçe töreni, Aşçılık yeminimiz, 4 yıl }

Arkadaşlar hepinize merhaba :)
Artık mezun oldum :)
Bu maceranın da sonu geldik...
4 yıl boyunca mutfakta geçti çoğu zamanımız. Yeri geldi hiç bilmediğimiz tariflerle vezir olduk yeri geldi çok iyi yapabildiğimiz yemekler ile rezil..
Bizden sonra gelen sınıfların meraklı gözlerine maruz kaldık çoğu zaman. Çoğu zamanda onların bizden daha becerikli olduklarına şahit olduk. Kimi zamanda eğitmen cheflerimizin hayal kırıklığı dolu bakışlarına maruz kalırken dillerinden bizi daha iyi yetiştirmek için söylenen bir çok kelimeyi işittik. Ama her zaman yanımızda olduklarını bildik. Kazanılan arkadaşlıkların sırf o arkadaşlıklar uğruna dökülen göz yaşlarıyla geçti günümüz. Yine o arkadaşlıklar için defalarca güldük sırf mutlu olduğu için...
Biz bu 4 yıl içerisinde öğrenmediğimiz duyguların hiç yaşamadığımız anların tadına baktık yemeklerden ziyade...
Yaptığımız yemekler kimi zaman büyük bir heyecan ile karıştırıldı. Kimi zaman anlık öfkelerle yoğuruldu. Kimi zaman ise bir hamuru sırf daha iyisini çıkarmak adına yapılan yiyeceğin dışında kullandığımız oldu.. Bu 4 yıl içerisinde milyonlarca yemek yapıldı. Milyon kere mutfak temizlendi ve milyon kere diğer sınıflara mutfağı temiz bırakmak için paspaslar atıldı. Ve son kez kepçe töreni bitiminde temizlendi o mutfak yine son kez atıldı paspaslar sırf gelecek nesillere temiz ve kirlenmemiş bir meslek bırakmak için... Bizden daha iyi daha tecrübeli daha heyecanlı yeni meslektaşlarımızın yetiştiğine emin olarak son kez kilitlendi mutfağın kapısı ve bugün yeni umutlara yeni heyecanlara yeni kokulara açıldı. Ve bugün eğitmenlerimiz farklı kişilere ışık oldu. Farklı kişilerin içlerinde bulunan ışığı görüp yeni yüzlere ders anlatmaya başladılar. Ve bugün o mutfakta biz değil, bizden sonra umutla dolu olan korku dolu bakışları ile etrafa bakınan yeni öğrenciler var. Tıpkı 4 yıl önce bizde olduğu gibi...
8 saatte sığdırılamayan bir kap yemeği yetiştirme telaşı ile girmiştik biz o mutfağa. O mutfakta kesilen parmaklarımızı bir çift dost gözü ile iyileştirmiştik. Şimdi ise hepimizin kapısı başka yerden açılıyor. Hepimizin yolları ayrılıyor. Gemici düğümü ile bağlanmış kalplerimizin pamuk ipliğine dönüşmemesi dileği ile ayrılırken o kapıdan buruk bir sevinç ile yeni yaşamımıza yelken açmaya hazırlanıyoruz. 
Çok uzattığımı fark ettim ve lafı daha fazla uzatmadan kepçe töreninde ettiğimiz yemini yazmaya başlayayım ben...

AŞÇILIK YEMİNİ.

Yiyecek ve İçecek bölümü öğrencisi olarak insan sağlığı ile ilgili mesleğimi icra ederken 
Bana öğretilen mesleki ve etik kurallara göre hareket edeceğime 
Çalışmalarımda insan sağlığını ve yaşamını ön plana çıkararak 
Yetenek ve becerilerimi en iyi şekilde yerine getireceğime
 Atatürk ilke ve inkılaplarının bekçisi olarak Türkiye Cumhuriyetini ilelebet koruyacağıma
Ülkeme yararlı bir meslek mensubu olarak bana duyulan güvene layık olacağıma 
Din, dil, ırk gözetilmeksizin Aşçılık mesleğinin şeref ve haysiyetini koruyacağıma 
ANT İÇERİM. 
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE! 

Bizde #SELFİE modasına uyduk ve kepçe töreninden önce son selfielerimiz :)






Bana ulaşmak için;
Gmail: betuledepli@gmail.com




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder